www.atta.ir

نخست بخواه٬ آنگاه صبر کن.

چندان نخواهد گذشت که پاسخ خواهد آمد

چقدر حال و حوصله داری؟ چقدر صبوری؟

گاهی اوقات بعضی از اطرافیام بهم میگفتن :

که تو عجب حوصله ای داری؟ ، چقدر آرومی ، صبوری و …

دیشب یه  همایشی تو شهر ما برگزار شد در مورد رابطه آدم های کم توان و فناوری اطلاعات

اول از همه اونجا یاد گرفتم که از سال ۲۰۰۶ لغت معلولین حذف شده و لغت کم توان جایگزینش شده (خیلی هم خوبه)

اکثر کسایی که اومده بودن هر کدوم از یه قسمتی کم توان بودن  تا جایی که یه نفر از بچه های کم توان که دانشجوی کامپیوتربود اومد در مورد موانع تحصیل برای بچه های کم توان توضیح داد و گفت که قصد راه اندازی اولین دانشگاه مجازی برای بچه های کم توان را داره.

من خودم یه مقدار چون سخت صحبت می کردوبعضی کلماتش نامفهوم بود داشت حوصلم کم میشد و توقسمت های دیگه هم همینطور

اما پایان جلسه مجری برنامه حرفی زد که رفتم تو خودم؟!!

گفت که تعدادی از بچه های ناشنوا داخل سالن حضور دارن که از ابتدای جلسه تو سکوت کامل ما رو همراهی کردن با توجه به اینکه صدای مارو نمی شنیدن

ولی با دقت ما رو همراهی کردن حالا درسته که صدای دست های مارو نمی شنوندولی سزاوار تشویق هستند.

وای خدایا اونا …

بعدش دقت کردم دیدم تمام بچه های کم توان چقدر زیبا در مقابل همدیگه صبور هستند و به هم بها میدن در خدمت همدیگه هستند و …

ازشون تشکر میکنم که اینا شده بودن برای من درس خداشناسی ، صبر ، پذیرش ، و  خیلی چیزای دیگه که من دارم شعارشو میدو ولی اونا دارن معنیشو زندگی میکنن.

یاد جمله یه کم توان افتادم که یه بار گفت : معلول کسیه که ذهنش معلول باشه چون جسم ناکامل برا آدم محدودیت نمیاره

پروردگارا سپاسگذارم که مرا قابل میدانی تا این چنین زندگی هایی را در این دنیا ببینم و برایم گشایش های پرارزشی باز شود.

شاد باشیم و پذیرا

عطا

من و تو و فتح بی نهایت

آنچه هستی هدیه خداوند است به تو، و آنچه که میشوی هدیه تو به خداوند ،

پس بی نظیر باش